Winterhike met scouts Sweder van Voorst

Gepubliceerd op 11-03-2013

- winterhike2013.jpgIn het weekend van 2 op 3 maart hebben de verkenners en padvindsters mogen deelnemen aan de winterhike van Scouting Sweder van Voorst (uit Hummelo). De reden dat zij ons hadden uitgenodigd was het verzoek vanuit hun scouts om eens iets samen te doen met de padvindsters/verkenners uit Doesburg, want daar hadden ze afgelopen jaar veel lol mee gehad tijdens de RSW en LSW. Dit werd door onze scouts en leiding positief ontvangen en we zijn de samenwerking gestart. De Sweder van Voorst heeft al meerdere jaren ervaring met winterhikes en heeft de route uitgezet en zorg gedragen voor de overnachting en maaltijden. De leiding van Isala heeft een aantal posten en het avondprogramma voor haar rekening genomen. 

Het startpunt van de hike was in Winterswijk (hoe kan het ook anders voor een WINTERhike, in WINTERswijk lagen zelfs nog wat hoopjes sneeuw). De scouts van Sweder v Voorst arriveerden als eerste en vroegen zich af waar de scouts uit Doesburg bleven. Toen ook die om 09:30 uur arriveerden werd er door een aantal direct contact gezocht met de scouts van de andere groep. Een eerste gemengde patrouille was dan ook snel gevormd. Voor een aantal andere was het eerst nog wat onwennig, maar na wat stimulatie vanuit de leiding werden er ook een 2e en 3e gemengde patrouille gevormd. Na de groepsfoto’s, een uitleg en het uitreiken van de route, kompas, kaarthoekmeter en een rouw ei (die de hele hike heel moest blijven) mochten de patrouilles om de 10 minuten vertrekken. Het was leuk om te zien hoe de scouts (net als de leiding) de samenwerking opzocht en elkaar al snel beter leerde kennen. Eén van de patrouilles had het al zo gezellig dat ze eigenlijk geen tijd hadden om te starten met de hike. De gezelligheid heeft er onderweg ook vast voor gezorgd dat er hier en daar een verkeerde afslag werd genomen. Al bij de eerste post bleek het saamhorigheidsgevoel van de scouts erg groot; ze kwamen als 1 grote groep aan. De leiding heeft meerdere pogingen gedaan de patrouilles weer apart te laten vertrekken en de hike te laten lopen, maar de aantrekkingskracht tot elkaar bleek te groot, want de patrouilles bleven op elkaar wachten zodra ze de bocht weer om waren. Zoals ze zelf zeiden: “we lopen niet als één groep, maar we lopen toevallig op hetzelfde stuk”. De leiding zelf was hierin overigens niet heel anders, want ook zij stonden steeds weer gezamenlijk op de posten om de spellen met de scouts te spelen of om de scouts te voorzien van een lekkere kop soep (met ballen). Ook de patrouille die tijdens hun omweg heel toevallig door de McDonalds heen kwam kon een kop soep goed waarderen, want even iets warms is tijdens een winterhike altijd welkom.

Na een tocht van ongeveer 18 kilometer (en voor een aantal iets meer) kwamen de scouts aan bij hun overnachtingsplaats in Lievelde. Ze vonden het scoutinggebouw van de groep uit Lichtenvoorde meer op een villa lijken en kwamen dan ook met een grote ‘wow!’ en zucht van opluchting binnen waar ze hun rugzakken eindelijk konden laten vallen en waar de schoenen uit mochten. Na het bewonderen van hun verblijf en het neerleggen van hun matje en slaapzak kon iedereen aanschuiven voor een heerlijke keuzemaaltijd; boerenkool met worst of spaghetti bolognese. Of natuurlijk een combinatie van macaroni met worst of boerenkool met een bolognesesaus. Na het toetje en de afwas was er even een vrij moment die door veel scouts werd benut om verder te gaan waar ze met de hike mee waren gestart: lol hebben met elkaar. Tijdens het avondspel werd er enthousiast meegedaan bij de spellen die varieerde van een kennismakingsspel waarbij je je stoeltje moest veroveren tot een spel in teams waarbij bekende personen moesten worden beschreven en uitgebeeld. Ook de leiding leverde een team aan. Ze hebben hard hun best gedaan, maar één van de teams met scouts ging er met de overwinning vandoor. Daarna werd nog een andere winnaar uitgeroepen voor de patrouille die de foto-opdracht tijdens de hike het beste had gedaan. Zij kregen ieder een muismat met een 3D-afbeelding als prijsje. Omdat niemand nog zin had om naar bed te gaan heeft een deel een nachtelijke tocht naar de uitkijktoren gemaakt terwijl de andere helft meerdere potjes ‘Weerwolven van Wakkerdam’ heeft gespeeld. De scouts die terug kwamen van de uitkijktoren deden nog een paar rondes mee en daarna was het dan toch echt tijd om de slaapzakken op te zoeken.

 

De volgende ochtend werd gestart met een gezamenlijk ontbijt en het maken van lunchpakketjes voor die middag. Na het opruimen was het nog niet direct tijd om te vertrekken. Iedereen was wat duf en hing wat rond. Maar daar kwam snel verandering in na een spontaan potje Levend Twister. Hoe dit werkt? Nou iemand roept: “rechter hand op rood!” Waarna de leiding van Isala (die het spel al kende) snel hun rechterhand op een rood uniform van iemand legden. Een aantal scouts die het snel door hadden gingen direct meedoen en na een aantal keer “linker hand op blauw, rechter voet op bruin en voorhoofd op glas” deden vrijwel alle scouts en leiding zeer actief mee. Ze waren zo fanatiek dat ze massaal over de pas gedweilde vloer renden en op sokken naar buiten gingen.

Iedereen zat vervolgens weer vol energie en maakte zich klaar om te vertrekken voor dag 2 van de hike. Nadat ze per patrouille een audiobestand hadden ontvangen waarop een deel van de route was ingesproken konden ze om beurten vertrekken richting Groenlo; de eindbestemming die nog ongeveer 7 kilometer lopen was. Ook deze dag was het onvermijdelijk dat de patrouilles samen gingen lopen en testte de leiding tijdens het wachten op de scouts de spellen op de posten vast uit. Aangekomen bij het eindpunt op een parkeerplaats in Groenlo was er nog een kort spel en gingen een aantal scouts op WC-expeditie. De rugzakken konden weer af en het laatste snoep werd opgegeten. Het laatste beetje energie dat aan het eind van de winterhike nog over was werd vol overgave nog even in een potje levend twister gestopt. Na een afsluiting met een applaus voor de scouts voor hun prestatie, inzet en gezelligheid onderling en een applaus voor de leiding als initiatief vanuit de scouts kon iedereen zijn bagage inladen bij de ouders.

Moe maar erg voldaan en met een geweldige ervaring rijker konden alle scouts en leiding naar huis. Bij de leiding werd afgesloten met de vraag: “Volgend jaar weer?!”, waarop een volmondig: “zeker weten!” volgde. Dus, wordt vervolgd….

Nieuwsgierig naar foto’s van de winterhike? Deze staan in het fotoalbum.

Terug naar het nieuwsoverzicht