Verslag Kaderweekend Padvindsters 2012

Gepubliceerd op 12-11-2012

Een verslag van Simone (APL Zwaluwen)

Toen we op de Knoop aankwamen gingen we eerst openen. Daarna gingen we naar binnen en kregen we te horen wat we gingen doen: er waren Jessica, Merel, Femke en Marysa hadden nog geen fluitenkoord en zij gingen er een maken. Lianne, Renée, Gerdien en Marijke gingen hun helpen. Toen gingen Laura, Dara, Jonne, Maureen en ik mee met Tineke naar het Welpen-meidenlokaal. Wij kregen te horen dat we van een aantal kartonnen platen een vliegtuig moesten maken waar we zelf in konden. Het hoefde niet zo’n vliegtuig te zijn waarin je echt kon zitten en dat je jezelf vooruit reed. Het was ook goed als je allemaal een deel vasthield en dan met z’n allen ging lopen. We hadden besloten dat iedereen 2 platen voor zichzelf maakt en dan nieten we die aan elkaar. Een voorkant hadden we al want op sommige was al iets geschilderd en er was één plaat waarop de voorkant van een helikopter stond. Dara maakte geen 2 platen voor zichzelf maar zij maakte de vleugels en de achterkant. Toen iedereen daarmee klaar was gingen we het aan elkaar nieten. Maar dat ging moeilijker dan we dachten want nog niet alle verf was droog en we hadden op dat moment eigenlijk al klaar moeten zijn. Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Toen moesten we opruimen en sluiten.

Toen we weer terug in ons eigen lokaal terugwaren kregen we te horen wat waren en wat we gingen doen: we waren ontdekkingsreizigers en we gingen de wereld ontdekken. Het clubgebouw is de aarde en wij moesten dus net zoveel rondjes om de aarde vliegen totdat we mensen tegenkwamen. Maar wij hadden begrepen dat we één rondje moesten vliegen en dan moesten wachten op de mensen. Dus wij hadden één rondje gevlogen en toen moesten was ons vliegtuig uit elkaar gevallen maar we hadden geen zin om hem weer te maken dus wachtten we ongeveer 2 minuten wachten en toen kwamen Tineke, Marijke en Gerdien in een cowboypakje vanachter het clubgebouw naar ons toe. Renée had een kussen onder haar buik (haar buik was zo dik van alle hamburgers). Toen we naar binnen gingen vroegen ze of we honger hadden. Wij hadden we honger maar ze vroegen wat we wilden eten. Wij dachten aan de Mac Donalds en dat zeiden we ook. Toen zeiden ze: ‘Oké, dan gaan we onze eigen hamburger maken!’ Dus iedereen mocht een hamburger kiezen en we kozen allemaal een BigMac. Maar toen één van ons de broodjes wilde opensnijden kwamen we erachter dat de broodjes en de paprika waren aangevreten door muizen… Dus daarom gingen Renée en Maureen naar de spar. Alleen toen ze bij de spar aankwamen was die dicht en moesten ze naar de Albert Heijn. Toen ze terugkwamen was alles al ongeveer klaar en konden we eten. Het was super lekker. Maar toen kwam het minder leuke bericht: het opruimen en afwassen. Toen ging ik afwassen en Laura en Maureen droogde af. Terwijl wij afwasten, deden Jonne en Dara een poging om ons vliegtuig weer heel te maken. Het was ze aardig gelukt dus konden we weer verder vliegen.

Toen we een rondje hadden gevlogen, stonden ze ons op te wachten in zomerjurkjes in felle kleuren. We waren in Afrika aangekomen. We moesten een tipi pionieren in het lokaal van de Welpen-Meiden waar we net onze bedden hadden neergelegd. Maar hij kon niet te hoog worden want het plafond daar was best wel laag. Dus toen we eindelijk de goeden palen hadden meegenomen gingen we pionieren. Dat kon je niet met z’n allen tegelijk doen dus wisselden we af. Toen we de tipi goed hadden gepionierd en heel goed hadden aangetrokken (want we moesten er ’s nachts onder slapen) gingen we hem opzetten. Maar dat was niet zo makkelijk als op een grasveld want de vloer is daar heel glad dus we moesten hele zware blokken halen uit het houthok en die achter de palen zetten. Soms was dat nóg niet genoeg en moest er iemand achter blijven staan. Terwijl de leiding de dwarsbalkjes vasthield, pionierden wij ze vast aan de tipi. Toen die klaar was moesten we nog even de touwen opsjorren en opruimen en toen konden we weer verder vliegen.

Nou ja, verder VLIEGEN kon je het niet echt meer noemen. Ieder pakte zijn eigen 2 delen die zij had geschilderd en we gingen gewoon rennen en die 2 delen dienden als vleugels. Toen iedereen één rondje had gevlogen gooiden we al onze delen op een stapel en gingen we op de grond liggen: ons vliegtuig was gecrasht. We lagen daar een tijdje en toen kwamen ze eraan. We hoorden allerlei talen: Duits, Frans, Russisch en Engels. We waren dus in Europa. Toen we onze ogen open deden zagen we Renée heel modern gekleed met allerlei Engelse vlaggen, Marijke in een skipak, dus zij was Oostenrijk, Tineke in een typische franse outfit en Gerdien had een bonte jas aan en een bonte muts op dus Rusland. Ze hadden een beetje ruzie met elkaar over wat wij nou waren. Net als in Europa: altijd is er wel iets niet goed. Toen gingen we naar het beverlokaal. We kregen te horen dat er soms in de patrouille ook wel eens iemand niet wil meewerken. Dus Marijke had allemaal kaartjes en daarop stonden allerlei situaties waarin wij, als PL of APL, soms ook wel kunnen belanden. Dus er waren situaties die we met z’n allen deden. Maar er waren ook 1 op 1 situaties. Dat was erg grappig en leerzaam. We kregen toen limonade en toen gingen we weer weg uit Europa.

We konden niet meer vliegen dus pakte iedereen 2 stoelen uit het houthok en zette aan weerszijden haar 2 delen neer. Zo hadden we toch nog een soort vliegtuig. Nadat een paar van ons er een foto van hadden gemaakt kwam de leiding naar buiten in mooie zijden jurkjes. We waren in Azië aangekomen. In Azië gingen we avondeten. Wat is nou typisch Aziatisch? Wokken!!! Tineke had een soort gourmetset meegenomen maar dan met wokpannetjes. Terwijl wij in de keuken alle groente sneden en klaarmaakte, maakte de leiding het lokaal en de wok set klaar. Het eten was erg lekker en erg gezellig. Maar aan al die gezellig kwam op een gegeven moment ook een einde. Wij moesten eerst alles naar de keuken brengen en dan mochten we pas gaan opruimen zodat de leiding in het lokaal weer het volgende werelddeel kon klaarleggen. We hoefden niet meer te vliegen dus zodra we klaar waren met de afwas (die trouwens heel lang duurde, want er waren heel veel kleine kommetjes), mochten we aankloppen op de deur van ons lokaal.

Tineke, de godin van de lucht, deed open. Ze was erg mooi gekleed. Toen we om ons heen keken zagen we Gerdien, godin van het vuur, in het rood gekleed, Marijke, godin van de aarde, in het bruin en Renée, godin van het water, in het blauw. Er lagen allerlei tegels op de vloer met rare woorden erop, bijvoorbeeld: de Dwazenlandsplaats of de Tempel van de maan. We mochten op de tafels gaan zitten. We kregen te horen dat we in Oceanië waren beland. Zoals we wel wisten bestaat dat uit een aantal eilanden die allemaal al waren ontdekt… behalve één: Het verboden eiland. Er waren al verschillende mensen geweest die het eiland hadden geprobeerd te veroveren. Maar zij waren te laat. Wij moesten een spel spelen. Tijdens dat spel zouden wij 4 schatten krijgen van de 4 godinnen krijgen. Als je alle 4 de schatten had verovert had je het eiland in je macht… er is alleen één opstakel: het eiland zinkt steeds sneller!!! Maar wij zijn scouts en dus gingen wij de strijd aan. De eerste keer hadden we het net verloren maar wij wilden revanche en de tweede keer is het ons gelukt!!! Daarna hadden we zin in nog een keer maar dat mocht niet we konden wel een ander spel doen. Iedereen trok andere kleren aan en/of ging even naar de wc. Bij het andere spel hoefde je niks te doen. Het heet Black Stories, het is een klein doosje en daarin zitten alle kaarten. Je had een ‘verteller’ die las het stukje voor dat op de voorkant stond bijvoorbeeld: ‘Een man sprong uit een groot voertuig en bracht zichzelf om het leven.’ Op de achterkant van het kaartje stond het hele verhaal. Dat wist alleen de verteller. De andere moeten dan door middel van ja- en nee-vragen te stellen. Sommige waren erg moeilijk maar sommige waren ook zo geraden. De oplossing van deze is: ‘Zijn kinderen speelde verstoppertje in het maïsveld dat de man net met zijn combine aan het oogsten was. Hij vond het zo erg dat hij zelf ook in de messen sprong.’ Dat deden we erg lang en het was ook erg leuk! Daarna gingen we nog een ander spel doen want dat wilden wijzelf heel graag maar de leiding had eigenlijk niet zo’n zin meer maar het is ons toen toch gelukt om ze over te halen. Dat spel is Weerwolven van Wakkerdam. Dan krijgt iedereen een kaartje waarop staat was zij is en/of wat haar speciale gave is. We zijn met z’n allen het dorpje Wakkerdam. Maar er is een weerwolvenplaag. ’s Nachts als iedereen slaapt worden de weerwolven wakker en eten zij een van de dorpsbewoners op daarna (en soms daarvoor) worden de burgers met speciale gaven. Als iedereen weer wakker wordt vertelt de spelleider wie vermoord is. Dan gaat iedereen stemmen op wie er voor deze gruwelijke moord aan de galg gehangen moet worden. Er blijven dus steeds minder mensen over. Uiteindelijk blijft er dus nog één over. Als dit een burger is dan hebben de burgers gewonnen maar als dit een weerwolf is hebben de weerwolven gewonnen. Dit hebben we een paar keer gedaan. Toen iedereen ook wel moe was geworden gingen we slapen onder onze mooie tipi…

We mochten lang uitslapen en om een uur of 10 kwam Tineke ons halen: we gingen ontbijten!!! Dat was voor mij erg goed nieuws want ik was al een tijdje wakker en ik had reuzehonger!!! Iedereen stond langzaam maar zeker op en ruimde haar spullen op. We mochten eerst gaan eten een daarna konden we de rest van onze spullen opruimen en onze tipi naar beneden halen. Toen hoefden we alleen nog maar te corveeën en toen konden we naar huis. Het was een zeer geslaagd kaderweekend!!!

Simone (APL Zwaluwen)

Bekijk ook de foto's van het Kaderweekend

Terug naar het nieuwsoverzicht